بیمه سینا

بیمه سینا سروش امنیت و خدمت


تصادفات رانندگى ؛ فاجعه اى به وسعت يك جنگ

۱۴۱ هزار كشته، ۵/۱۲ ميليون مصدوم و معلول ، از پيامدهاى ۷ سال تصادفات كشور است خسارت جانى و مالى هفت سال تصادفات رانندگى ايران با پيامدهاى يك جنگ يا چند زلزله مهيب برابرى مى كند. موثق ترين آمار تصادفات رانندگى در كشور از كشته شدن ۱۴۰ هزار و ۹۳۳ شهروند طى ۷ سال گذشته (از ابتداى ۷۷ تا انتهاى ۸۳ ) حكايت دارد و اين در حالى است كه وقوع اين حوادث بيش از ۱۲ ميليون مصدوم و ۵۰۰ هزار معلول مادام العمر بر جاى گذارده است. هرساله در سراسر دنيا بيش از ۵۰ ميليون نفر در اثر حوادث ترافيك مجروح و ۲‎/۱ ميليون نفر كشته مى شوند و با وجود اينكه ايران كمتر از يك صدم جمعيت جهان را به خود اختصاص داده بيش از يك چهلم از حوادث ترافيكى را به خود اختصاص داده است. در ايران در گروههاى سنى يك ماهه تا ۵۰ ساله مهمترين علت مرگ حوادث غير عمدى است و در راس همه حوادث سوانح ترافيكى قرار دارد. در حالى كه ميزان بروز مرگ ناشى از حوادث مربوط به حمل و نقل در جهان ۸/۲۰درصد از كل مرگ و ميرها را به خود اختصاص مى دهد در ايران اين ميزان ۳۸ درصد است. وزارت بهداشت در سال گذشته به صورت رسمى اعلام كرد: در ايران از هر ۱۰۰ هزار نفر در طول سال ۲۷۵ نفر دچار سوانح رانندگى مى شوند، به طورى كه ۲۳۷ نفر از آنها بسترى مى شوند و ۳۸ نفر مى ميرند. بر اساس پيش بينى سازمانهاى بين المللى با ادامه اين روند ميزان خسارت جانى سوانح ترافيكى از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۲۰ در كشورهاى متوسط ۸۰ درصد افزايش مى يابد و بر اساس پيش بينى بانك جهانى در اين مدت كشورهاى جنوبى آسيا با افزايشى معادل ۱۴۴ درصد بيشترين رشد را در مرگهاى ناشى از حوادث ترافيكى خواهند داشت. به اذعان كارشناسان اين رقم در ايران نيز در صورت عدم مداخله كارآمد همين مقدار رشد خواهد يافت. به گزارش مهر، مطالعات گروه آمار سازمان پزشكى قانونى كشور نشان داد ميانگين رشد سالانه ميزان فوتى هاى تصادفات رانندگى در ۷ سال گذشته ۳/۷بوده است كه به اين ترتيب در سال ۱۴۰۰ ميزان كشته شدگان حوادث ترافيكى به بيش از ۵۸ هزار تن مى رسد. بايد توجه داشت كه در حوادث ترافيكى منجر به جرح علاوه بر كشته شدگان طيف گسترده ترى نيز دچار مصدوميت مى شوند. پديده كوه در پيامدهاى ناشى از حوادث يك فرآيند واقعى است. قله كوه يخ كه معمولا مورد توجه قرار مى گيرد و به ظاهر كوچك است از موارد مرگ ناشى از حوادث است. ولى بدنه عظيم اين كوه از بسترى شدگان، آسيب ديدگان نيازمند خدمات سرپايى و درمانهاى خانگى توام با ناتوانايى هاى گذرا يا ماندگار تشكيل شده است و عواقب روانى و اجتماعى حوادث نيز بر بزرگى اين بدنه مى افزايد. در ارزيابى بار اقتصادى - اجتماعى ناشى از حوادث همواره بايد اين بدنه عظيم مورد توجه قرار گيرد. مجموعه بررسى هاى سال هاى ،۱۳۷۹ ۱۳۸۰ و ۱۳۸۲ در ايران نشان داده كه به ازاى يك مورد مرگ ناشى از حوادث و ۱۳ مورد بسترى ۱۰۰ مورد آسيب منجر به درمان خانگى، استراحت در منزل و ناتوانى گذرا وجود دارد. نكته حائز اهميت ديگر در اين بحث گروه هاى سنى قربانيان حوادث ترافيكى است. بررسى آمارها نشان مى دهد تلفات اين گونه حوادث بيش از هر گروهى مربوط به طبقه جوان جامعه است، به طورى كه بيش از ۵۰ درصد موارد مرگ ناشى از حوادث را افراد ۱۵ - 44 سال تشكيل مى دهند. بر اين اساس بر آورد مى شود تنها در سال ،۱۳۸۱ ۲ ميليون سال عمر به علت مرگ هاى زودرس و عمر سپرى شده با ناتوانى در نتيجه حوادث در كشور از بين رفته باشد كه ۱۰۵ هزار سال آن ناشى از مرگ هاى زودرس و ۹۵۰ هزار سال آن ناشى از عمر سپرى شده با ناتوانى است. عواقب اجتماعى تصادفات عواقبى كه حوادث در زندگى انسانها مى گذارد علاوه بر از دست دادن سلامتى يا زندگى، هزينه هاى مراقبتهاى درمانى، توانبخشى، از دست دادن درآمد و قدرت توليد نيز هست كه خود عواقب روحى - روانى را نيز به همراه دارد. مطالعات انجام شده برروى خانواده هايى كه يك فرد آسيب ديده در جمع خود دارند نشان داده است كه در بعضى خانواده ها اجبارا الگوى زندگى و كار تغيير كرده و حدود يك سوم آنها درآمدشان را از دست داده اند و حتى در بعضى موارد حضور يك فرد آسيب ديده در خانواده باعث شده است بچه ها از مدرسه رفتن باز بمانند. در يك مطالعه جامع ديگر پيرامون خسارات وارده از تصادفات بر قربانيان و خانواده هاى آنها مشخص شد كه ۹۰ درصد خانواده هاى افرادى كه كشته شده اند و ۸۵ درصد خانواده هاى افرادى كه معلول شده اند افت طولانى مدت كيفيت زندگى داشته اند و در نيمى از موارد اين پيامدها شديد بوده است. سردرد، مشكلات خواب، خوابهاى آشفته و مشكلات عمومى حتى تا سه سال پس از وقوع حادثه نيز در اين افراد مشاهده شده. نكته ديگرى كه بايد به آن توجه داشت اين است كه اگرچه قربانيان محدود به طبقه اقتصادى خاصى نمى باشند وليكن تعداد قربانيان فقير به مراتب بيشتر است. همچنين زنده ماندن و بهبود كامل افراد فقير پس از وقوع آسيب نيز كمتر محتمل است. عواقب اقتصادى تصادفات. . . بر اساس گزارش وزارت بهداشت هزينه حوادث ترافيكى در سال ۱۳۸۰ رقمى حدود ۴ هزار ميليارد تومان برآورد شده است. همچنين شركت هاى بيمه سالانه ۳۱۰ ميليارد تومان خسارات ناشى از حوادث رانندگى را پرداخت مى كنند كه ۵۵ ميليارد تومان خسارات مالى و ۲۵۵ ميليارد تومان بابت خسارات جانى است. از سوى ديگر نگهدارى روزانه هر زندانى در كشور بالغ بر ۵ هزار تومان هزينه دارد و با توجه به برآورد قوه قضائيه حداقل ۲۲ ميليارد و ۵۰۰ ميليون تومان در سال صرف نگهدارى زندانيان مربوط به حوادث رانندگى مى شود. حوادث ترافيكى قابل پيش بينى و پيشگيرى هستند طبق برآوردهاى سازمان جهانى بهداشت، حوادث ترافيكى در فهرست علل مرگ در جهان از رتبه نهم در سال ۱۹۹۰ به رتبه ششم در سال ۲۰۲۰ خواهد رسيد. اما بايد اذعان داشت به عنوان يك عقيده غلط اغلب افراد اعتقاد دارند حوادث به صورت شانسى اتفاق مى افتد و در نتيجه يك اتفاق غير قابل پيشگيرى رخ مى دهد. ولى در حقيقت خيلى از حوادث، اتفاقى و در نتيجه غير قابل كنترل سرنوشت نبوده بلكه اغلب حوادث از جمله سوانح رانندگى قابل پيش بينى و پيشگيرى هستند. دكتر اتين كراگ، مدير دپارتمان پيشگيرى از آسيب و خشونت سازمان بهداشت جهانى در راهبرد ۵ ساله اين سازمان براى پيشگيرى از آسيبهاى ناشى از حوادث رانندگى، به كار گيرى كمربند ايمنى، صندلى مخصوص كودكان، كلاه ايمنى موتور سواران، آموزش رانندگان و ساماندهى ترافيك را از جمله روش هاى اثبات شده پيشگيرى از اين گونه آسيبها عنوان كرده است. به گفته وى، به رغم بالا بودن آمار مرگ و ناتوانى دائمى ناشى از تصادفات در كشورهاى كم درآمد بيشتر تلاشهاى پيشگيرى كننده حوادث رانندگى در كشورهاى ثروتمند صورت گرفته است. پيشنهاد كراگ در اين زمينه به كشورهاى كم درآمد، تهيه راهبردى موثر است كه كارآمدى آن در ساير كشورها به اثبات رسيده و علاوه بر لحاظ شدن منابع مالى به پيچيدگى سوانح رانندگى نيز توجه شده باشد. نكته حائز اهميتى كه سازمان جهانى بهداشت در راهبرد پنج ساله از آن به عنوان كاستى عمده در حيطه پيشگيرى از آسيبهاى ناشى از حوادث رانندگى نام برده است نبود آگاهى كافى در خصوص اين معضل به ويژه در ميان سياستگذاران است. بنابراين گزارش مجمع جهانى بهداشت در سال ۱۹۷۴ با صدور بيانه اى در رابطه با پيشگيرى از حوادث رانندگى، كشورهاى عضو را ملزم به ارتقاى استانداردهاى ارائه گواهينامه رانندگى و بالا بردن ايمنى در ساخت وسائل نقليه و جاده ها كرد. در حال حاضر حدود ۱۴ ميليون وسيله نقليه موتورى اعم از خودرو و موتورسيكلت در كشور تردد مى كند و ۳ هزار نقطه حادثه خيز نيز در ايران وجود دارد. بحرانى بودن ۳ هزار و ۷۰۰ كيلومتر از راههاى كشور و كاهش مهارت رانندگان به دليل فقدان آموزش كارآمد، فرسودگى ناوگان حمل و نقل بار و مسافر و افزايش سالانه ۲۰ درصدى سفر ها موجب شده در سال گذشته حدود ۶۲۰ هزار تصادف درون شهرى و برون شهرى رخ دهد و ۲۶ هزار كشته و حدود ۴۰۰ هزار مجروح بر جاى مانده است. بر اين اساس و به اذعان كارشناسان كنترل بروز حوادث ترافيكى اولين ضرورت بهداشتى درمانى و شرط ارتقاى اميد به زندگى در كشور است.
	بازگشت
Copyright 2006 © Business Company. All rights reserved


پست الکترونیکی	نظرسنجی	کاربران